MDMA

MDMA 2015-04-11T20:00:55+00:00

Extasy (MDMA)jest syntetycznym analogiem amfetaminy i meskaliny – z jednej strony wykazuje działanie stymulujące układ nerwowy (podobnie jak amfetamina), z drugiej posiada właściwości psychodeliczne (podobnie jak meskalina). Często nazwa ecstasy używana jest także w szerszym znaczeniu: w stosunku do innych analogów metamfetaminy o podobnym, jednocześnie stymulującym i halucynogennym działaniu (MDA, BDB czy MBDB). Substancja aktywna w preparatach ecstasy to 3,4-metylenodioksymetamfetamina (MDMA). Chociaż MDMA jest powszechnie znany wśród użytkowników jako ecstasy, naukowcy uznali, że wiele tabletek ekstazy zawiera nie tylko MDMA, ale również szereg innych leków lub kombinacje narkotyków, które mogą być również szkodliwe.

Historia: 

MDMA zostało pierwszy raz otrzymane w 1912 roku w niemieckich zakładach farmaceutycznych Merck KGaA. Merck w tym czasie wynajdował wiele innych substancji psychoaktywnych, a MDMA było tylko jedną z nich i nie zwrócono w tym czasie na nią większej uwagi. Po długiej przerwie, w latach 60. XX wieku Alexander Shulgin poddał publicznej uwadze swoje badania nad MDMA. Nazywał MDMA “oknem”. MDMA było często używane przez amerykańskich psychoterapeutów z powodu jego empatycznych właściwości. Pod koniec lat 80. XX wieku z powodu szerokiego zjawiska pozamedycznego używania MDMA, zostało ono wpisane na listę nielegalnych substancji.

MDMA trafiło najpierw do klubów dla trendy yuppie, potem do klubów gejowskich. Na początku lat 90. XX wieku stało się popularną używką kultury rave. W połowie lat 90. XX wieku MDMA rozprzestrzeniło się na wszystkie subkultury. Niektórzy badacze uważają ,że żadna z substancji psychoaktywnych nie znalazła takiego uznania i takiej popularności w tak krótkim czasie.

Działanie:

Główne efekty działania tego narkotyku to otwartość, pobudzenie, euforia, empatia, intensyfikacja odbioru bodźców zewnętrznych, głębsze odczuwanie muzyki i ruchu, wzmocnienie odczuć związanych z dotykiem, co sprawia, że fizyczny kontakt z drugim człowiekiem jest przyjemniejszy. Efekty uboczne obejmują: podniesienie ciśnienia, przyspieszenie pulsu, szczękościsk, suchość w ustach. Działanie MDMA jest bardzo indywidualne, niektórzy porównują je z kofeiną, inni z silniejszymi stymulantami jak kokaina. Alexander Shulgin uważał, że nawet pojedyncze użycie MDMA może pogłębić więź emocjonalną pomiędzy ludźmi którzy decydują się na doświadczenie. Do podobnego wniosku doszedł psychiatra George Greer w swoich badaniach z użyciem MDMA pochodzącego z laboratorium Shulgina. Z tego powodu, najgłębsze doświadczenia są możliwe jedynie w towarzystwie najlepszych przyjaciół, rodziny czy partnerów, w sprzyjających warunkach.

Następnego dnia po zażyciu tego typu narkotyku ze względu na obniżony poziom serotoniny dosyć często pojawia się uczucie silnego zmęczenia,często pojawia się także uczucie kaca, charakteryzującego się zmęczeniem, zawrotami głowy i mdłościami, słabą zdolnością koncentracji, sennością albo pobudzeniem i irytacją. Stan taki może trwać nawet dwa dni., zawroty głowy, mdłości, obniżenie zdolności koncentracji, obniżony nastrój, senność albo drażliwość. Stan taki może trwać do dwóch dni.

Podczas badań moczu (lub śliny czy też krwi) na obecność amfetaminy wyniki wychodzą pozytywne (wskazują na to, że użytkownik brał amfetaminę) również po spożyciu MDMA, MDA, MDEA. Wynika to przede wszystkim z tego, iż substancje te są pochodnymi amfetaminy.

Oznaki użycia:

– rozszerzenie źrenic
– pobudzenie
– mało racjonalne i dziwne zachowanie (np. okazywanie niecodziennej sympatii wobec innych)
– czasem może pojawić się brak koordynacji ruchowej

Zastosowanie w medycynie:

Pierwsze legalne zastosowanie MDMA miało polegać na farmakologicznym hamowaniu apetytu – nigdy jednak w tym znaczeniu nie znalazło się na rynku. Środek ten w latach 70-tych miał zastosowanie w psychoterapii (szczególnie w USA). Związane było to z jego właściwościami wyzwalającymi empatię (zdolność wczuwania się w sytuację innych ludzi) – sprzyjającymi okazywaniu emocji i przełamywaniu psychicznych bloków. Później wycofany, mimo protestów psychologów przeświadczonych o jego właściwościach terapeutycznych.

Formy występowania i sposoby przyjmowania:

Dawka ekstazy, wynosząca zazwyczaj od 75 do 200 mg i zażywana doustnie zaczyna działać po ok. 40 minutach. Po następnych 30 minutach następuje nasilenie. Działanie ustępuje po kilku godzinach (4-6) od momentu zażycia.

Najczęściej spotykanymi postaciami nielegalnej sprzedaży ecstazy są tabletki i kapsułki. Różnych kolorów i kształtów tabletki wyróżniają się wytłoczonymi wizerunkami i znakami (np. ptak, kot, sierp i młot, itp.) lub napisami. Mogą one zawierać również pewne ilości innych narkotyków, najczęściej amfetaminy.

Właściwości uzależniające:

Działaniu ecstazy, podobnie jak w przypadku innych środków z grupy amfetamin towarzyszy uczucie silnej euforii. Doznania te decydują o uzależniających właściwościach tego środka. Chęć ponownego przyjęcia środka może być wzmacniana z uwagi na przykre dolegliwości pojawiające się po pewnym czasie od jego odstawienia. MDMA nie jest bezpiecznym narkotykiem dla ludzi. Dla niektórych osób, MDMA może być uzależniające. MDMA może być również niebezpieczne dla zdrowia, w rzadkich przypadkach śmiertelne.

Skutki zażycia MDMA:

W dużych dawkach, MDMA może zakłócać zdolność organizmu do regulowania temperatury. W rzadkich, nieprzewidywalnych sytuacjach może to doprowadzić do gwałtownego wzrostu temperatury ciała (hipertermia), który może spowodować dysfunkcje wątroby, nerek i układu sercowo-naczyniowego. Inne leki, które są chemicznie podobne do MDMA, takie jak MDA  oraz PMA (paramethoxyamphetamine związek z ofiarami śmiertelnymi w Stanach Zjednoczonych i Australii), są czasami sprzedawane jako ecstasy.